19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı?



Selanik (Yunanca: Θεσσαλονίκη / Thesaloniki, Osmanlı Türkçesi: سلانیك), Yunanistan’ın ikinci büyük kenti[1] ve Yunan Makedonyası bölgesinin yönetim merkezidir. Ayrıca Mustafa Kemal Atatürk’ün doğduğu şehirdir.
Selanik’in nüfusu 800.764 yakındır ve coğrafî koordinatları 40°38′ kuzey enlemi ve 22°58′ doğu boylamındadır. Önemli turistik ziyaret yerleri Beyaz Kule, Arkeoloji Müzesi Ve Atatürk’ün doğduğu evdir.

Tarihi [2]

Kent M.Ö. 315 yılında Makedonya kralı Cassander tarafından bugünkü Thermi’de kurulmuştur. Makedonya Krallığının özerk bir bölümüydü. Makedonya Krallığı’nın Yıkılmasından sonra, şehir M.Ö. 168yılında Roma Cumhuriyeti’nin egemenliği altına girmiştir. Egnatia Yolu üzerinde bulunan şehir, Avrupa ve Asya arası ticarette önemli bir merkez haline gelmiştir. Şehrin Ekonomik önemi 12. yüzyıla kadar devam etmiştir. Şehir 1204 yılında, başkent Konstantinopolis Dördüncü Haçlı Seferi sırasında işgal edilince Bizans’ın elinden çıkmıştır. Selanik ve çevresi kurulan Latin İmparatorluğu’nun en büyük tımar bölgesi durumuna gelmiştir. Şehir 1246 yılında Bizans tarafından tekrar geri alınmıştır.
Osmanlı dönemi

Selanik 1430 tarihinde padişah II. Murat’ın yönettiği bir Osmanlı ordusu tarafından fethedildi. 15. yüzyıl boyunca kente Anadolu’dan getirilen çok sayıda Türk yerleşti. 1492 yılında Osmanlılar İspanya’dan kovulan Sefarad Yahudilere kapılarını açtıklarında Selanik Yahudilerin yerleşmek için en fazla tercih ettikleri şehir oldu. Selanik 500 yıla yakın bir süre boyunca bir Osmanlı şehri olarak kaldı. Çeşit çeşit Hıristiyan, Yahudi ve Müslüman toplumların hep birlikte uyum içinde yaşadığı önemli bir kültür ve ekonomi merkezi haline geldi.
17. yüzyılda Sabetay Sevi tarafında başlatılan Sabetayizm hareketi Selanik’teki Yahudiler arasında çok rağbet buldu. Sabetay Sevi’yi izleyerek Müslüman olan Yahudiler Selânik’te Osmanlı Devleti’nin yenileşme çabalarına büyük katkılarda bulundular. Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk 1881 yılında Selanik’te doğdu
Jöntürk hareketi büyük ölçüde Selanik’te gelişti. Osmanlı padişahı II. Abdülhamit tahttan indirildikten sonra 1909 yılında Selanik’e sürgüne gönderildi. Fakat Selanik 3 yıl sonra Balkan Savaşları sırasında Yunanlıların eline geçince İstanbul’a geri gönderilmek zorunda kaldı.
Osmanlı Devleti’nin İstanbul’dan sonra 2. büyük kenti olan Selanik, Balkan Savaşları sırasında, 9 Kasım 1912′de merkezden destek alamayan ve panik içinde dağılan Osmanlı Ordusu’nun direnişinin mümkün olmayacağını düşünen garnizon komutanı Tahsin Paşa Yunan Ordusu’na hiç bir direniş göstermeden şehri teslim etmiştir. Şehirde bulunan 25.000 kişilik Osmanlı Ordusu’nun direniş göstermeden teslim olması halkta büyük bir şaşkınlık ve panik ortaya çıkarmış ve binlerce Müslüman Osmanlı vatandaşı Yunanlılar tarafından katledilmiştir.
1800′lü yılların sonları ve 1900′lü yılların başlarında Selanik şehrin etnik yapısı:

Yunanistan dönemi

350px Le front de mer de Thessalonique%2C 1916 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı? magnify clip 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı?
Selanik 1916

09 kasım 1912′de Balkan Savaşları sonunda 25.000 kişilik Osmanlı Ordusunun direniş göstermeksizin teslim olması neticesinde şehir Yunanistan yönetimine geçti. Osmanlı orduları, şehri Yunan çetelerine savaşmadan, ancak şehirdeki Türklerin can güvenliğinin sağlanması ve Tütün Reji imtiyazının devamı koşuluyla bıraktılar. Osmanlı Ordusu’nun Selanik’te bulunan kuvvetleri de silahlarını Yunan çetelerine teslim ettiler. Ancak Yunan çeteleri şehri teslim aldıkları günün gecesi kentte yaşayan pekçok Türkü, aralarında Osmanlı askerleri de bulunmak üzere katletmişlerdir. Şehrin simgesi olan Osmanlıların inşa ettiği Beyaz Kule sembolik bir vaftiz işleminden geçerek beyaza boyandı. O günden beri Beyaz Kule adıyla anılan bu yapının beyaz boyaları zamanla aşınıma uğradı ve eski rengini tekrar kazandı.
1917 yılında çıkan büyük bir yangın şehrin Türk bölgesini neredeyse tamamen yok etti. 1924 nüfus mübadelesi sonunda şehirde geride kalan bütün Türkler Türkiye’ye göç etmek zorunda bırakıldı ve Anadolu’dan gelen Rum göçmenler giden Türklerin yerini aldı. Kısa bir süre içinde şehrin nüfus yapısı tamamen değişti. Yunanlılar Selanik’te azınlıktayken kısa bir süre içinde ezici bir çoğunluk haline geldiler. Böylece Selanik’in Osmanlı-Türk kültüründe oynadığı rol son bulmuş oldu. Atatürk 10. Yıl Nutku’nda “Keşke Selanik’i de misak-ı milli sınırları içerisine alabilseydik” diyerek kentin Türkler için önemini vurgulamıştır.
250px Thessaloniki View 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı? magnify clip 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı?
Thermaic – Selanik

250px Street in Thessaloniki%27s Old Town Ano Poli July 2006 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı? magnify clip 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı?
Selanik’te Osmanlı döneminden kalma bir sokak

Kısa bir süre içinde camilerin minareleri yıkıldı. Bazı cami ve sinagoglar kiliseye çevrildi. Eski Osmanlı evleri bakımsızlıktan yok oldu. Kentin geçmişiyle bağlantısı kesilerek (!) bir Avrupa şehri haline getirildi.
II. Dünya Savaşında neredeyse tüm Sefarad Yahudi cemaati (50.000 kişi) Alman Nazi işgalcileri tarafından Nazi toplama kamplarına yollanıp öldürüldü. Böylece Osmanlıdan kalma son eski ve köklü bir cemaat yok edilmiş oldu.
Selanik, 1997′de Avrupa kültür başkenti seçildi.

19. yüzyılda Selanik’teki müslüman mahalleleri [değiştir]

250px Thessaloniki map 1882 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı? magnify clip 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı?
Selanik (1882)

250px Thessaloniki Golden Gate Daumet 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı? magnify clip 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı?
Altın kapı (Vardar cad., 1867)

250px Salonika1 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı? magnify clip 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı?
Bahçe Çiftlik (1909)

250px Abdul Hamid villa Allatini 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı? magnify clip 19. yüzyılda Selanik şehri ne durumdaydı?
Alatini Köşkü (Sürgün edilen II. Abdülhamit’in kaldığı köşk)

Dosya prise Salonique.jpg Selanik Merkez Komutanı Şefik Bey[kaynak belirtilmeli], Veliahtı Konstantinos’a sancağı verkrken (1912)

  1. Hacci M’ümin (Köşk),
  2. Suluca,
  3. Kale: (Divan, Orta Mescid, Eski Cami’i Şerifi ya da Camii Atik, Bubara)
  4. İki Şerife (Gazi Hüseyin Bey),
  5. Mes’ud Hasan
  6. Astracı
  7. Tarakçı
  8. Mu’id Allaeddin (Çınarlı)
  9. Musa Baba
  10. Yakub Paşa
  11. Eski Saray
  12. İshak Paşa
  13. Pıntı Hasan
  14. Ahmed Subaşı
  15. Kazzaz Haccı Musa (Yeni Kapı)
  16. Kazzaz Haccı Mustafa (Horhor Su)
  17. Haccı İskender
  18. Haccı İsmail
  19. Cezari Kasım Paşa
  20. Yahya Balı
  21. Yılan Mermer
  22. Şehabeddin
  23. Kara Haccı
  24. Sinancık
  25. Kasımiye
  26. Hoca Burhan
  27. Hayreddincik
  28. Ali Paşa
  29. Koca Kasım Paşa
  30. Porta Kapı
  31. Sarı Hatib
  32. Balat
  33. Kâtip Musliheddin
  34. Abdullah Kadı
  35. Haccı Hasan
  36. Gülmezoğlu
  37. Kara Haccıoğlu
  38. Hamza Beğ
  39. Sinan Paşa
  40. Sulu Paşa
  41. Timurtaş
  42. Debbağ Hayreddin
  43. Akçe Mescid

Pagination for Multi-page posts ~~~ -->